25 anos sin Buñuel
mércores, 30 de xullo do 2008, por nela que.

Luís Buñuel, morreu o 29 de xulio do 1983, pero sen facer disto un espectáculo da morte...que xa nos dixo que o odiaba...

Buñuel, movía as entrañas do ser entre celuloides, planos, publicacións e unha infinidade de disciplinas nas que sempre destacaba...

«O resto do tempo, soidade, fantasía, un vaso de auga ou un café, o aperitivo dúas veces ao día, un recordo que me sorprende, unha imaxe que me visita, e logo unha cousa leva á outra, e xa é de noite.»

«1900. Os fillos dos inválidos fanse cortar a barba», escribía Péret en 1928. Luís Buñuel, fervente lector do poeta francés, nacera naquel ano e, como bo fillo do século, xa puxera as súas barbas en remollo polo que decidiu dedicar a súa navalla de afeitar a un mester máis útil: cun tajo decidido, coa mesma inexorabilidad que unha nube desflecada curta a lúa, deu un profundo corte á órbita dun ollo e abriu un abismo polo que se precipitou cara ao corazón das tebras, como antes o fixeron Darwin, Freud, Lautréamont ou Sade. Como eles, Buñuel penetrou ata o centro do labirinto e examinou as pantasmas que nel habitan, pantasmas que xorden da loita entre as marabillas do mundo e o seu lado máis escuro, pantasmas semellantes ao da liberdade. En certo xeito, Buñuel seguira o consello de Friedrich: «Pecha o teu ollo físico a fin de ver co ollo do espírito».

Enviar comentario
Categorías
nela que